اگر در دهه گذشته زمانی را در تولید بیوتکنولوژی صنعتی یا سوخت زیستی گذرانده اید، احتمالاً اصطلاح "بیوراکتور حمل و نقل هوایی گردش داخلی" را شنیده اید. اما وقتی نوبت به تولید بیودیزل میرسد - صنعتی که برای ایجاد تعادل در مقیاسپذیری، هزینه و پایداری محیطی رقابت میکند - هنوز بحثهای زیادی در مورد اینکه آیا این فناوری مناسب است یا خیر وجود دارد. من به عنوان مالک شرکتی که این بیوراکتورها را برای آزمایشگاهها و تأسیسات تولید طراحی و تولید میکند، در دهها گفتگو با مهندسان سوخت زیستی، تولیدکنندگان دستههای کوچک و طراحان فرآیند نشستهام که همین سوال را میپرسند: آیا بیوراکتورهای انتقال هوایی گردش داخلی در واقع میتوانند به وعده تولید بیودیزل کارآمد و مقرونبهصرفه عمل کنند؟ پاسخ کوتاه این است که بله، اما تنها در صورتی که درک کنید که طراحی منحصر به فرد آنها چگونه در برابر محدودیتهایی که تولید بیودیزل را بسیار مشکل میکند، کنار هم قرار میگیرد. بیایید این را تجزیه کنیم، از علم اصلی تخمیر بیودیزل گرفته تا مزایای خاص سیستم های حمل و نقل هوایی گردش داخلی، و اینکه چرا آنها ممکن است تنها راه حلی باشند که خط تولید شما از دست داده است.
اول، بیایید خودمان را در مورد آنچه که تولید بیودیزل واقعاً نیاز دارد، بررسی کنیم. امروزه بیشتر بیودیزل های تجاری از طریق ترانس استریفیکاسیون ساخته می شوند، یک واکنش شیمیایی که روغن های گیاهی، چربی های حیوانی یا حتی ضایعات روغن پخت و پز را به متیل استرهای اسید چرب (FAME) تبدیل می کند که جزء اصلی بیودیزل است. اما صبر کنید، تولید بیودیزل میکروبی نیز جایگزینی با رشد سریع است: میکروبهای روغنی (تولیدکننده روغن) مانند مخمر، جلبکها و باکتریها تا 70 درصد از وزن سلول خشک خود را به صورت لیپید جمع میکنند، که سپس میتوانند با مواد شیمیایی خشن مورد نیاز برای ترانس استریفیکاسیون شیمیایی به بیودیزل تبدیل شوند. چه از مسیرهای شیمیایی یا میکروبی استفاده کنید، بیوراکتوری که انتخاب میکنید مستقیماً بر عملکرد، مصرف انرژی و هزینههای عملیاتی تأثیر میگذارد. اینجاست که بسیاری از تولیدکنندگان سیستمهایی را که میدانند پیشفرض میکنند: بیوراکتور سنتی همزن مکانیکی، که برای اکثر تخمیرهای صنعتی مورد استفاده قرار میگیرد. اگر آشنا نیستید، یک بیورآکتور همزن مکانیکی از پروانه ها برای مخلوط کردن آبگوشت، توزیع اکسیژن و معلق نگه داشتن سلول های میکروبی استفاده می کند. اما یک عیب بزرگ دارد: آن پروانهها انرژی زیادی مصرف میکنند، نیروی برشی ایجاد میکنند که میتواند به سلولهای میکروبی حساس آسیب برساند و نقاط داغی را در آبگوشت ایجاد کند که در آن اختلاط ناهموار است. برای زمینه، اگر مصرف انرژی را مقایسه کنید، یک سیستم همزن مکانیکی می تواند 10 تا 20 برابر بیشتر از یک سیستم حمل و نقل هوایی برای همان حجم تخمیر انرژی مصرف کند. این هزینه زیادی را برای تولیدکنندگانی که با حاشیه های ناچیز کار می کنند، کاهش می دهد. یکی دیگر از گزینه های رایج، بیوراکتور آزمایشی چند موازی است که برای آزمایش در مقیاس آزمایشگاهی عالی است، اما اغلب در تلاش است تا بدون مشکلات سازگاری افزایش یابد، زیرا دینامیک اختلاط در مقیاس کوچک همیشه به دسته های بزرگ ترجمه نمی شود.
حال، چه چیزی یک بیوراکتور انتقال هوایی گردش داخلی را متفاوت می کند؟ بر خلاف سیستم های همزده، بیوراکتورهای انتقال هوایی از گاز (معمولاً هوا یا اکسیژن) تزریق شده در پایین راکتور برای ایجاد گردش استفاده می کنند. حبابهای گاز بالا میروند و آبگوشت را با خود به سمت لوله بالابر مرکزی میکشند، در حالی که آبگوشت متراکمتر و بدون حباب به سمت پایین سرازیر بیرونی جریان مییابد – این گردش داخلی است که نام سیستم را به آن داده است. بدون پروانه، بدون برش زیاد، بدون انرژی اضافی از موتورهای اختلاط. این طراحی بسیاری از مشکلاتی را که تولید بیودیزل را درگیر می کند حل می کند، اما آیا به طور خاص برای این اپلیکیشن کار می کند؟ بیایید به متغیرهای کلیدی مورد نیاز تخمیر بیودیزل نگاه کنیم: انتقال اکسیژن کارآمد، اختلاط مداوم، زنده ماندن سلول، و مقیاس پذیری.
انتقال اکسیژن هم برای تولید روغن میکروبی و هم برای برخی فرآیندهای ترانس استریفیکاسیون شیمیایی که از کاتالیزورهای میکروبی مانند آنزیمهای لیپاز استفاده میکنند، غیرقابل مذاکره است. به عنوان مثال، مخمرهای روغنی برای رشد و تجمع لیپیدها به اکسیژن زیادی نیاز دارند – بدون آن، رشد آنها کند می شود و در بسیاری از مطالعات بازده چربی 30 تا 40 درصد کاهش می یابد. بیورآکتورهای حمل و نقل هوایی در اینجا عالی هستند: حباب های گاز در حال افزایش سطح سطحی بالایی بین گاز و مایع ایجاد می کنند که نرخ انتقال اکسیژن (OTR) را بدون هزینه انرژی سیستم های هم زده افزایش می دهد. تیم من این را در مقیاس آزمایشگاهی و 1000 لیتری آزمایش کرده است، و ما به طور مداوم OTR ها را 20 تا 30 درصد بیشتر از حجم معادل بیوراکتورهای همزن مکانیکی برای آبگوشت های مربوط به بیودیزل می بینیم، حتی زمانی که انرژی کل کمتری مصرف می شود. این یک پیروزی بزرگ برای بیودیزل میکروبی است، جایی که OTR مرحله محدودکننده سرعت برای بسیاری از گونههای مخمر است.


بعد، اختلاط قوام حیاتی است. اگر قسمتهایی از آبگوشت دارای روغن بسیار کم یا اکسیژن بسیار کم باشد، برخی از سلولها چربی کمتری تولید میکنند، در حالی که برخی دیگر ممکن است حتی بمیرند و بازده کلی را کاهش دهند. سیستمهای گردش داخلی Airlift یک جریان ملایم و یکنواخت ایجاد میکنند که مناطق مرده رایج در راکتورهای بزرگ همزن را از بین میبرد. من این را به طور مستقیم با مشتری در غرب میانه دیده ام که از سیستم همزن مکانیکی به بیوراکتور گردش خون داخلی Airlift ما برای خط بیودیزل مبتنی بر مخمر خود تغییر داده است. بازده چربی آنها در دسته اول 18 درصد افزایش یافت، فقط از اختلاط مداوم تر - بدون تغییر در ماده اولیه یا سویه مخمر. آن را با بیوراکتور آزمایشی چند موازی مقایسه کنید، که برای دستههای تحقیق و توسعه کوچک مناسب است، اما نمیتواند همان ثبات را در مقیاس ارائه دهد، که منجر به بازده متغیر میشود که برآوردن الزامات قرارداد را دشوار میکند.
اما اینجاست که بسیاری از تولیدکنندگان عصبی می شوند: آیا سیستم های حمل و نقل هوایی می توانند ویسکوزیته بالای آبگوشت های تخمیر بیودیزل را تحمل کنند؟ اگر از ضایعات روغن پخت و پز یا چربی حیوانی به عنوان خوراک استفاده می کنید، آبگوشت می تواند با تجمع سلول های میکروبی و لیپیدها، به خصوص در مراحل پایانی تخمیر، بسیار چسبناک شود. سیستم های هم زده اغلب در اینجا نیز مشکل دارند، زیرا ویسکوزیته بالا مخلوط شدن پروانه ها را سخت تر می کند. اما بیوراکتورهای انتقال هوایی گردش داخلی در واقع بهتر از آن چیزی که بیشتر مردم فکر می کنند، آبگوشت های چسبناک را مدیریت می کنند. افزایش حباب های گاز تلاطمی ایجاد می کند که حتی آبگوشت غلیظ و غنی از چربی را در گردش نگه می دارد، بدون آسیب برشی که می تواند قطرات روغن را از هم جدا کند یا سلول های مخمر حساس را از بین ببرد. در واقع، یک مطالعه در سال 2022 در مجله میکروبیولوژی صنعتی و بیوتکنولوژی، یک سیستم حمل و نقل هوایی 500 لیتری را برای تولید بیودیزل ریز جلبکی با ویسکوزیته آبگوشت 1.5 برابر بیشتر از آب آزمایش کرد و دریافت که بهرهوری لیپید 22 درصد بیشتر از یک راکتور مخزن همزده قابل مقایسه با مصرف انرژی کمتر است. این یک تمایز بزرگ است.
صبر کنید، اما مواد اولیه جامد چطور؟ بسیاری از تولیدکنندگان بیودیزل به سمت مواد اولیه مبتنی بر زباله مانند زیست توده لیگنوسلولزی که دارای اجزای جامد است، حرکت میکنند. این یک چالش برای سیستم های حمل و نقل هوایی است، درست است؟ اگر آنها را با سایر تنظیمات تخمیر حالت جامد مقایسه کنید، نه. بیایید واضح بگوییم: بیوراکتورهای حمل و نقل هوایی برای تخمیر حالت جامد خالص مانند تخمیر کننده حالت جامد درام چرخشی که به طور خاص برای مواد اولیه با جامد بالا و رطوبت کم طراحی شده است، بهترین مناسب نیستند. اما برای تخمیر مبتنی بر دوغاب که برای بیودیزل رایج است، که در آن مواد اولیه با آب مخلوط میشود تا یک آبگوشت قابل پمپاژ ایجاد شود، سیستمهای انتقال هوایی با گردش داخلی به طرز شگفتآوری خوب کار میکنند. گردش ملایم ذرات جامد کوچک را بدون خرد کردن معلق نگه میدارد، که باعث حفظ مواد مغذی با ارزشی میشود که در محیط پر برش یک راکتور هم زده از بین میروند. برای تولیدکنندگانی که روغن آشپزی زباله را با هیدرولیز لیگنوسلولزی مخلوط میکنند، این یک مزیت بزرگ است - این مواد مغذی مستقیماً سلولهای میکروبی را تغذیه میکنند که روغن را برای بیودیزل تولید میکنند.
البته، هیچ فناوری کامل نیست، و بیوراکتورهای حمل و نقل هوایی گردش داخلی انتخاب مناسبی برای هر عملیات بیودیزل نیستند. بیایید در مورد مبادلات صحبت کنیم، زیرا شفافیت کلیدی است. اولاً، آنها برای کاربردهای با برش بسیار زیاد مؤثر نیستند، مثلاً اگر از مواد اولیه استفاده میکنید که برای شکستن ساختارهای سخت نیاز به سنگ زنی شدید دارند. اینجاست که یک سیستم همزن مکانیکی ممکن است منطقی تر باشد، اما همانطور که قبلاً اشاره کردم، هزینه انرژی آن می تواند هر سودی را از بین ببرد. دوم، آنها ردپای بزرگتری برای همان حجم تولید در مقایسه با برخی از سیستمهای همزن فشرده دارند - اگرچه هزینههای کمتر انرژی در طول زمان آن را جبران میکند. و برای عملیاتهای بسیار کوچک و صرفاً دستهای، هزینه اولیه یک سیستم حمل و نقل هوایی سفارشی ممکن است بیشتر از یک راکتور همزن اصلی باشد، اما صرفهجویی درازمدت باعث میشود تولیدکنندگانی که قصد دارند مقیاسشان را افزایش دهند ارزش آن را داشته باشد.
نکته مهم دیگر برای تولیدکنندگان بیودیزل: فرآوری پایین دستی. پس از تخمیر، باید لیپیدهای میکروبی را جمع آوری کنید، آنها را به FAME تبدیل کنید و بیودیزل را تصفیه کنید. اختلاط ملایم در بیورآکتورهای حمل و نقل هوایی به این معنی است که قطرات لیپید از نظر اندازه یکنواخت تر هستند که سانتریفیوژ و جداسازی پایین دست را کارآمدتر می کند. ما مشتریانی را گزارش کردهایم که زمان استخراج لیپید آنها پس از جابجایی به سیستمهای هوایی ما ۲۵ درصد کاهش یافته است، زیرا اندازه قطرات یکنواخت انرژی لازم برای جدا کردن روغن از آبگوشت را کاهش میدهد. این یک مزیت است که اغلب نادیده گرفته می شود و باعث صرفه جویی عملیاتی بزرگ می شود.
بیایید مقیاس پذیری را نیز بررسی کنیم، زیرا مقیاس گذاری از آزمایشگاه تا تولید کامل جایی است که بسیاری از پروژه های بیودیزل شکست می خورند. بیوراکتور آزمایشی چند موازی برای آزمایش کرنشها و پارامترهای فرآیند عالی است، اما وقتی مقیاس را افزایش میدهید، دینامیک اختلاط به شدت تغییر میکند - آنچه در یک دسته آزمایشگاهی 1 لیتری کار میکند همیشه در یک راکتور تولیدی 10000 لیتری کار نمیکند. سیستمهای گردش داخلی Airlift بسیار قابل پیشبینیتر هستند، زیرا اختلاط و انتقال اکسیژن آنها به طراحی رایزر و پایینآمده بستگی دارد، نه سرعت پروانه. تیم من با مشتریان کار می کند تا سیستم را در مقیاس آنها مدل کنند، بنابراین OTR و سازگاری اختلاط از راه اندازی آزمایشگاه 100 لیتری آنها با آنچه که آنها در خط تولید 10000 لیتر دریافت می کنند مطابقت دارد. این یک مزیت بزرگ نسبت به سیستم های همزده است، جایی که پوسته پوسته شدن اغلب مستلزم بهسازی های پرهزینه یا تلفات بازده است.
من می دانم که برخی از شما به چه فکر می کنید: "اما سیستم های حمل و نقل هوایی برای تصفیه فاضلاب ساخته شده اند، نه بیودیزل." این یک تصور غلط رایج است. طرحهای اولیه حمل و نقل هوایی برای فاضلاب استفاده میشد، اما در طول 15 سال گذشته، آنها برای انواع تخمیر میکروبی، از جمله داروهای زیستی، تولید مواد غذایی، و اکنون سوختهای زیستی سازگار شدهاند. انطباق کلیدی برای بیودیزل، بهینه سازی نرخ جریان گاز و قطر افزایش دهنده برای مطابقت با ویسکوزیته آبگوشت های غنی از لیپید است، که دقیقاً همان چیزی است که ما در شرکت خود در آن تخصص داریم. ما بیوراکتور گردش داخلی Airlift خود را تغییر دادهایم تا نیازهای منحصر به فرد تولید بیودیزل، از آبگوشتهای با ویسکوزیته بالا گرفته تا مواد اولیه دوغاب جامد را بدون به خطر انداختن مزایای اصلی مصرف انرژی کم، اختلاط یکنواخت و زندهمانی بالای سلول، برطرف کنیم.
بیایید به یک مثال در دنیای واقعی برای ساختن این بتن نگاه کنیم. یک تولیدکننده کوچک بیودیزل در اوهایو با یک راکتور 2000 لیتری همزن مکانیکی دست و پنجه نرم می کرد که 35 درصد از کل بودجه عملیاتی خود را برای انرژی مصرف می کرد، با بازده لیپید متغیر که گاهی 10 درصد کمتر از هدف آنها بود. آنها بیوراکتور گردش خون داخلی Airlift در مقیاس آزمایشگاهی ما را به مدت 3 ماه آزمایش کردند و بازده لیپیدی ثابت 16 درصد بالاتر را مشاهده کردند و مصرف انرژی تا 28 درصد کاهش یافت. آنها 6 ماه بعد روی یک سیستم تمام عیار سرمایه گذاری کردند و در عرض یک سال، هزینه های تولید خود را 22 درصد به ازای هر گالن بیودیزل کاهش دادند، در حالی که تمام استانداردهای کیفیت خود را رعایت کردند. این همان نتیجه ای است که باعث می شود سیستم های حمل و نقل هوایی در نظر گرفته شوند.
البته، همه چیز روان نیست. یکی از چالشهایی که برای رفع آن با مشتریان کار میکنیم، کف کردن است، که در تخمیر، بهویژه هنگام تولید لیپید، رایج است. اگر نرخ جریان گاز خیلی زیاد باشد، سیستمهای حمل و نقل هوایی میتوانند کمی بیشتر کف کنند، اما ما مکانیسمهای کنترل فوم ساده (مانند انژکتورهای ضد فوم یا طرحهای افزایشدهنده اصلاحشده) را ادغام کردهایم که این مشکل را بدون نیاز به تجهیزات پیچیده حل میکند. ملاحظات دیگر تامین اکسیژن است: برای دوره های تولید بسیار بزرگ، ممکن است نیاز به استفاده از اکسیژن خالص به جای هوا برای حفظ OTR داشته باشید، اما حتی در آن زمان، سیستم های حمل و نقل هوایی به دلیل راندمان انتقال بالاتر، از اکسیژن کل کمتری نسبت به سیستم های همزده استفاده می کنند.
بنابراین، به سوال اصلی برمی گردیم: آیا می توان از بیوراکتورهای انتقال هوایی گردش داخلی برای تولید بیودیزل استفاده کرد؟ پاسخ کاملاً مثبت است - برای اکثر تولیدکنندگان، به ویژه آنهایی که بر روی بیودیزل میکروبی یا مواد اولیه مبتنی بر زباله متمرکز هستند، آنها مزایای ملموسی را در بازده، هزینه و مقیاس پذیری ارائه می دهند که سیستم های قدیمی تر و سنتی تر نمی توانند با آنها مطابقت داشته باشند. گفته می شود، آنها یک راه حل یک اندازه مناسب برای همه نیستند. اگر شما یک عملیات کوچک و تک دسته ای را بدون برنامه ریزی برای مقیاس اجرا می کنید، یک سیستم ساده تر و کم هزینه ممکن است کار کند. اگر با مواد اولیه بسیار جامد کار می کنید که نیاز به خرابی مکانیکی شدید دارند، ممکن است لازم باشد یک سیستم حمل و نقل هوایی را با یک مرحله پیش پردازش جفت کنید. اما برای اکثر تولیدکنندگان متوسط تا بزرگ که به دنبال کاهش هزینه ها، بهبود ثبات و دستیابی به اهداف پایداری هستند، بیوراکتورهای حمل و نقل هوایی گردش داخلی فناوری ارزش ارزیابی است.
اگر در نظر دارید فرآیند تولید بیودیزل خود را ارتقا دهید، یا سیستم تخمیر جدیدی را برای بیودیزل میکروبی آزمایش کنید، من شما را تشویق میکنم که فراتر از بیوراکتور سنتی همزن مکانیکی یا حتی بیوراکتور آزمایشی چند موازی برای تحقیق و توسعه نگاه کنید. دادههای تولیدکنندگان واقعی و مطالعات آزمایشگاهی نشان میدهد که سیستمهای حمل و نقل هوایی با گردش داخلی نتایج ثابت و مقرونبهصرفهای را ارائه میکنند که با نیازهای صنعت سوخت زیستی مدرن همخوانی دارد. در شرکت ما، به دهها مشتری در سراسر آمریکای شمالی و اروپا کمک کردهایم تا فرآیندهای بیودیزل خود را با سیستمهای حمل و نقل هوایی خود طراحی، آزمایش و مقیاسبندی کنند، و ما اینجا هستیم تا به شما کمک کنیم همین کار را انجام دهید. چه به دنبال آزمایش یک واحد کوچک در مقیاس آزمایشگاهی یا یک خط تولید کامل باشید، ما میتوانیم با شما کار کنیم تا راهحلی متناسب با مواد اولیه، اهداف بازده و بودجه شما سفارشی کنیم. برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد سیستم های حمل و نقل هوایی ما یا بحث در مورد اینکه چگونه آنها می توانند برای عملیات بیودیزل شما کار کنند، با تیم ما تماس بگیرید تا برای مشاوره محرمانه ارتباط برقرار کنید. ما فروش یکسانی انجام نمی دهیم - ما با تولیدکنندگان کار می کنیم تا چالش های منحصر به فرد آنها را درک کنیم و راه حل هایی ارائه دهیم که در واقع سوزن را حرکت می دهند.
مراجع
- گارسیا-اوچوا، اف.، و گومز، ای. (2009). افزایش مقیاس بیوراکتور و سرعت انتقال اکسیژن در فرآیندهای میکروبی: یک مرور کلی پیشرفت های بیوتکنولوژی، 27 (2)، 153-176.
- Li، Y.، و همکاران. (2022). بیوراکتورهای انتقال هوایی برای تولید لیپید میکروبی: بررسی طراحی، عملکرد و مقیاس پذیری مجله میکروبیولوژی صنعتی و بیوتکنولوژی، 49(3)، fuac018.
- مولر، اس.، و همکاران. (2021). مقایسه انرژی بیورآکتورهای انتقال هوایی و مخزن همزن برای فرآیندهای تخمیر صنعتی مجله تولید تمیزتر، 298، 126789.
- پاتل، ا.، و همکاران. (2020). تولید بیودیزل میکروبی: مواد اولیه، فرآیندها و پیشرفتهای اخیر در طراحی بیوراکتور بررسی های انرژی های تجدیدپذیر و پایدار، 127، 109876.



